zomer in nederland expat afscheid singapore

Zomer in Nederland: over beschuitjes, fietsen en vriendschappen voor het leven

Met een laatste (ijs)koffie en de krant zit ik in mijn eentje nog even op het Stadhuisplein in Leiden. Vanavond verlaten we Nederland weer. Vijf weken leken zo lang, maar vlogen werkelijk voorbij. Het was koud en warm, druk en ontspannen, vrolijk en blij, mooi en prachtig! We gaan het zo missen: de Hollandse landschappen, het fietsen, de stranden en vooral de allerliefste familie en vrienden! Met een zwaar hart, maar vol mooie herinneringen zeg ik: vaarwel en tot heel snel! Lees verder

Advertenties
data gender seksistisch

Wist je dat data seksistisch zijn?

En dat dit de verdere ontwikkeling van vrouwen wereldwijd tegenhoudt?

Als cijferfetisjist en dochter van een feministe viel mijn oog er direct op: ‘sexist data is holding women back’. In het jaarverslag van de Bill and Melinda Gates Foundation wordt een bizar probleem aangekaart, namelijk dat vrouwen slecht of deels niet in statistieken worden weergegeven. Met alle gevolgen van dien. Want correcte data zijn nodig om sociaal en economisch beleid te maken, om inzicht te krijgen in het leven van meisjes en vrouwen en om hun vooruitgang te meten. Lees verder

moter tanzania wereldvrouw

Van verlegen meisje naar vrouw van de wereld

Als klein meisje speelde ik altijd dat we op reis gingen. Onder mijn gezag hingen mijn zusje en ik onze veel te kleine driewielers vol met slaapzakken, kleedden de poppen aan met dikke winterkleren (want het was altijd koud op mijn reizen) en gingen op pad. Van de woonkamer naar de keuken, van de zolder naar de wc.

Mijn vier jaar jongere zusje werd er gek van, want ze kan zich niets, maar dan ook niets voorstellen van mijn drang om op avontuur te gaan en nieuwe landen te ontdekken. Laat staan er te wonen. Waar zij honkvast is en haar avontuur zoekt in haar carrière, zwerf ik al een tijdje over de wereld. Lees verder

singapore verhuizen third culture kids

Dochter van een wereldwijf

Het is toch wat, geboren worden uit een moeder voor wie Nederland te klein is. Van jongs af aan sleept ze je van het ene naar het andere land. Wat volgt is een jeugd vol avonturen, maar helaas ook vol ingewikkelde situaties.

Lees verder

Amerikaanse preutsheid en peuterborstjes

That is so inappropriate!’ roept het Amerikaanse vriendinnetje van mijn oudste dochter, wanneer ze mijn jongste dochter naakt door ons huis ziet lopen. Geïrriteerd antwoord ik dat dit bij ons thuis niet ongepast is. Dit is misschien niet de meest verantwoorde reactie, maar na viereneenhalf jaar Amerikaanse preutsheid ben ik er even helemaal klaar mee. Lees verder

Mijn laatste roadtrip door Amerika is pure nostalgie

Alsof het nog niet genoeg is dat we net pas gehoord hebben dat we over zes weken naar Singapore gaan verhuizen, moeten we ook nog eens halsoverkop een zeven uur durende roadtrip naar Washington DC ondernemen om de paspoorten van onze dochters te verlengen. Lees verder

‘Bewegen’ richting een nieuw avontuur

‘Mama, gaan wij ook ‘bewegen’?’. In het hoofd van mijn zesjarige dochter gaat de vertaling van het Engels naar het Nederlands soms wat letterlijk. Ik zit met haar en een vriendinnetje in de auto en we praten over verhuizen. Het einde van het schooljaar nadert en zoals vaak op een internationale school gaat dit gepaard met afscheid nemen. Zo ook van het beste vriendinnetje van mijn dochter en van nog een heel aantal kinderen uit haar klas. Lees verder

women's march midterms verkiezingen amerika

Girlpower in Amerika: record aantal vrouwen stelt zich verkiesbaar

Het is 8 november 2016 en mijn Amerikaanse vriendin vertrekt met haar twee jonge dochters naar het stembureau. Op deze dag gaat een vrouw geschiedenis schrijven, daar is ze van overtuigd en haar dochters zullen daar getuigen van zijn.

Uitgelaten schrijft ze die dag op Facebook: ‘I voted for the first female president of the United States. I’m beyond proud of this vote…and I’m thrilled to be living in a time where my own daughters will grow up with this tremendous woman in the highest office in the land!’

Vol vertrouwen kijkt ze ’s avonds op televisie naar de uitslagen, totdat duidelijk wordt dat niet Hillary Clinton de komende vier jaar het Witte Huis gaat bewonen, maar een seksistische rokkenjager. De dagen erna brengt ze huilend door, overvallen door gevoelens van teleurstelling en boosheid. Lees verder

Bluf jezelf zelfverzekerd: fake it till you make it in America!

De ochtend van mijn eerste werkdag bij een interessante non-profit organisatie hier in North Carolina, klets ik op het schoolplein nog even met een Amerikaanse vriendin. Ik vertel haar dat ik een beetje onzeker ben, omdat ik voor mijn gevoel nog niet goed weet hoe de organisatie werkt en wat er van me verwacht wordt. Ze lacht en zegt: “You’re in America now, fake it till you make it!”. Lees verder

Over altijd maar flexibel zijn

Het is weer zover: als parttime thuisblijfmoeder en freelancer mocht ik mij weer eens flink flexibel opstellen. Deze keer was het niet bezoek uit Nederland of een door sneeuw gesloten school, maar een ziek kind dat mij verplichte mijn studie- en schrijfplannen op te doeken en mijn dag in het teken te stellen van sapjes, natte washandjes en thermometers.

Ook al werkte ik voorheen parttime en mijn man fulltime, toch waren de rollen net iets eerlijker verdeeld toen we nog in Nederland woonden. Het avontuur in Amerika is iets waar we samen bewust voor hebben gekozen en waar ik op mijn beurt ook veel voor terug heb gekregen, zoals nieuwe interesses, tijd voor studeren en een nieuw carrièrepad. Desalniettemin is het soms gewoonweg shit om altijd de enige te zijn die flexibel is en verlang ik ernaar om ’s ochtends, voordat thuis de spits losbarst, in mijn auto te stappen op weg naar een baas, die verwacht dat ik de hele dag mijn best doe, maar me daar ook rijkelijk voor waardeert.

Want op het moment dat je als ‘vrouw (of man) van’ beslist om de stap te wagen en je baan opzegt en in het vliegtuig stapt op naar een onbekend avontuur, geef je vaak ook een heleboel dingen op, waaronder een stukje eigenheid. Ik heb zodoende in de afgelopen jaren geleerd dat het heel belangrijk is om regelmatig voor mezelf te kiezen en tijd vrij te maken voor dingen die mij voldoening geven, zodat ik naast moeder en echtgenote, ook de andere persoon in mezelf nog weet te vinden. De eerste jaren van ons avontuur in Amerika had ik hier nogal moeite mee. Ik vond het lastig om voor mezelf te kiezen en te staan voor wat ik wilde. En misschien wist ik ook wel niet goed wat ik wilde. Nu ik dit beter weet en meer ervaring heb, lukt het mij beter om voor mezelf te kiezen. En daarmee is het ook makkelijker geworden om om te gaan met de keerzijde van altijd diegene in huis te zijn die flexibel is en alles uit de handen kan laten vallen.

Want ook al ben ik er niet altijd even blij mee, het feit dat ik überhaupt de ruimte en tijd heb om me zo flexibel op te stellen is uiteraard goud waard. Met liefde zit ik naast mijn zieke dochter op de bank en maak ik sapjes voor haar. En natuurlijk haal ik met plezier mijn schoonouders van het vliegtuig en breng ik een vrijdag met ze door, terwijl mijn man werkt en de kinderen op school zitten. Maar soms, heel soms, verlang ik er naar om te kunnen zeggen: ‘nee, vandaag niet, want ook ik heb belangrijke dingen te doen!’.

Mijn man heb ik in ieder geval zo ver gekregen dat hij onze oudste dochter vanmiddag uit school haalt. Nu nog duimen dat ik zelf niet ook word geveld door de griep. Want met een man die morgen voor ruim anderhalve week naar Azië vliegt en zonder opa’s en oma’s in de buurt, blijf ik naast flexibel toch ook graag gezond.