‘My home sweet home’

Na onze tweeweekse reis door Costa Rica reden we met de taxi zo het nieuwe jaar en tegelijk ook onze typische Amerikaanse buitenwijk in. Bij het zien van ons huis had ik een dubbel gevoel: het voelde als thuiskomen, en toch ook weer niet.

Nooit meer echt thuiskomen: het zal de keerzijde zijn van het verlaten van je thuisland. Want waar is je thuis eigenlijk? Ik vroeg me af hoe dit geweest moet zijn voor al die miljoenen migranten die de afgelopen eeuwen de oversteek naar de Nieuwe Wereld, de VS, hebben gewaagd. Hebben zij zich ooit thuis gevoeld in dit nieuwe land?

Nieuwe wereld

Vanaf de ontdekking van het Amerikaanse continent door Columbus in 1492, begon de kolonisatie en daarmee ook de trek van Europeanen naar deze Nieuwe Wereld. De eersten kwamen als pioniers en zochten in die zin het avontuur op. Al snel volgenden de mensen die om religieuze of politieke redenen Europa verlieten. Vanaf het begin van de 19e eeuw begonnen de migranten uit Europa echt binnen te stromen, met miljoenen tegelijk: Duitsers, Britten, Italianen en Russen. En ook miljoenen Ieren, op de vlucht voor The Great Hunger die Ierland tussen 1845 en 1850 in de greep hield.

Ongewild naar de VS

1401417032_1966ce9fa7_bTussen de Europeanen die vrijwillig op zoek waren naar een nieuw thuis, zaten overigens ook vele indentured servants. Deze mensen tekenden – soms onder dwang – een contract voor 4 tot 7 jaar om onbetaald te werken in de VS. In ruil hiervoor kregen ze een one-way-ticket voor de Nieuwe Wereld en de belofte van een stuk land. Een dubieuze gang van zaken, maar niets vergeleken met de slavenhandel die kort daarna op gang kwam. In dezelfde periode dat honderdduizenden migranten het Oude Land (Europa) verlieten om hun geluk te beproeven in het Nieuwe Land, werden honderdduizenden Afrikanen ongewild naar de VS gebracht om hier als slaaf te werken. Naar schatting zijn tussen de 17e en 19e eeuw zo’n 500.000 tot 650.000 Afrikanen als slaaf naar de VS gebracht.

Melting pot?

Vrijwillig of niet, de Nieuwe Wereld werd in de loop van de eeuwen door de komst van al deze migranten een mix van vele verschillende culturen. Ondanks deze ‘melting pot’ hielden veel migrantengroepen sterk vast aan hun eigen cultuur. Zo ook de Nederlanders, die al vroeg voet aan wal zetten aan de Oostkust. Nieuw-Nederland werd gesticht in 1625 en kwam pas in 1674 in Engelse handen. Het omvatte onder andere de stad New York, toen New Amsterdam genaamd. Ook andere delen van de staat New York en de ernaast gelegen staat New Jersey werden gesticht door Nederlanders. In het gebied waar wij nu wonen, het noorden van New Jersey, werd zelfs  lange tijd het zogenaamde Jersey Dutch gesproken.

Nederlandse namen

IMG_7488

Ondanks het feit dat er relatief weinig Nederlanders naar de Nieuwe Wereld zijn verhuisd, is hun invloed, vooral in de staten New Jersey en New York, nog altijd terug te zien. Waar ik woon stikt het van de ‘Nederlandse’ straatnamen, achternamen en plaatsnamen. In die zin zou je je als Nederlander snel thuis moeten voelen in deze omgeving. Op heimwee dagen is het soms fijn om door straten te rijden met typisch Nederlandse namen als Witte Drive, Van Houten Avenue of Van Dyke street. Al is het af en toe ook verwarrend: wanneer ik een dixie-wc zie staan met Zuidema erop waan ik me soms ineens in Nederland.

Patriottistische liedjes

Het steeds geconfronteerd worden met al die Nederlandse namen helpt mijn inburgering natuurlijk niet. Ik begrijp dan ook steeds beter het nut van al die patriottistische liedjes waar mijn kinderen mee thuiskomen. Voor de meeste inwoners die hun geluk kwamen beproeven in de Nieuwe Wereld of hier als slaaf terecht kwamen, was de VS ook geen vanzelfsprekend thuis. En met alle subculturen die in stand werden gehouden door de vele migranten, moest er iets gebeuren om een eenheid, een natie te vormen.

Misschien moet ik daarom wat vaker ‘god bless america, my home sweet home!’ zingen of de pledge of allegiance opdreunen zoals mijn dochters doen, zodat het hier meer als thuis gaat voelen. Aan de andere kant, is mijn thuis wel hier? En als het niet hier is, waar dan wel? Wie weet is thuis wel overal waar ik zelf ben. Want, zoals het eeuwenoude gezegde gaat: ‘home is where the heart is’.

Advertenties

Een gedachte over “‘My home sweet home’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s